segunda-feira, outubro 05, 2009

A Coruña / Cruña / Qurunna / Crunna / Crunia

  "Todos contentes con esa leria de oficializar Lacoru (quererán tamén traducir ao castelán o nome da provincia?). Todos felices nese afán da dereita por conseguir que o topónimo oficial coruñés teña aparencia vasca (quen nolo ía dicir!).
  O PP contente porque fortalece así a súa estratexia reaccionaria, revisionista e revanchista, deconstrutora da Autonomía, da ditadura e dos últimos 525 anos, e chanta unha bomba de reloxaría que divide aos antigos parceiros no bipartito. Carlos Negreira porque oculta así os desmáns cometidos na obra de Punta Lagosteira durante o seu paso por Portos de Galicia, intentando agochar de paso a ligazón existente entre os pecados Pérez Varela e os de Núñez Feijóo, pasando polos do bipartito. Mariano Rajoy porque así excusa dar explicacións sobre as raigames galegas do caso Gürtel e Rafael Louzán pode seguir a montar así congresiños de Galicia Bilingüe. E en definitiva a derechona “de toda la vida” porque poden así fachendear, elevando sen rubor a voz nas tabernas, repetindo en forma de eucaristía as máis baixas mentiras e emporcando calquera espazo público de debate político serio e sosegado. La Voz de Galicia así, na súa salsa, non vaia ser o demo que non volvan reunir os 100.000 fillos de Santiago."

sábado, outubro 03, 2009

La impunidad del jugador de fútbol (cuento con moraleja)

"Imagina que trabajas en una compañía de Seguros y tienes un roce con el vendedor de otra empresa de la competencia. Ambos os disputáis el mismo cliente. La discusión va subiendo de tono hasta que uno de los dos derriba al otro de una zancadilla y lo patea en el suelo con saña. La víctima acaba en el hospital con graves lesiones. En este caso entra en funcionamiento el artículo 147 del Código Penal que prevé una pena de entre seis meses y tres años de prisión para el agresor, siempre y cuando la víctima necesite posteriormente tratamiento médico o quirúrgico."

Tú, corazonada; yo, certezas

  "Tú tienes una corazonada y yo certezas; certeza de que ayer me gasté (nos gastamos) ¿cuánto? 300.000 o quizás 400.000 euros en tu corazonada de Cibeles; certeza de que ayer compraste a 500.000 madrileños con Bisbal no porque tengamos corazonadas sino certezas, pero a nosotros nadie nos pregunta; certeza de que los polideportivos ya no son públicos son de empresas (gestionadoras), certeza de que nos subió el impuesto de vado un 200%; certeza de que antes pagábamos la basura en el IBI y ahora además la pagamos aparte. Certeza de que cualquier dia buscarán en nuestra basura y si algún niño o mayor no tiró la basura en su lugar nos obsequiarás con lo que realmente funciona bien en Madrid (la recaudación)."

quinta-feira, setembro 24, 2009

Sobrevivir en gallego

  "Ahora se puede decir que vivimos en un país libre, en el que se puede hablar gallego o castellano", sentenció hace unos días, como ejemplo de las bienaventuranzas de la victoria de Feijóo, el presidente de la Diputación y del PP de Pontevedra, Rafael Louzán. Lo dijo en el castillo de Soutomaior, en el acto de despedida del veraneante ilustre que los conservadores hacen ahora a Rajoy como hacían antes a Fraga, hasta que se quedó. A Louzán se le podrá discutir cualquier cosa, excepto que conoce de sobra en qué mundo vive, así que lo que dijo hay que atribuírselo a un exceso de esa pasión tan gallega, rayana en la idolatría, de satisfacer al veraneante. Porque Louzán sabe perfectamente que el derecho a elegir idioma se conquistó con la derogación del régimen franquista, no con la del gobierno bipartito. Y también que una cosa es tener el derecho y otra ejercerlo.

domingo, agosto 30, 2009

Vacaçóns?

Ironicamente, tenho o blogue abandonado nom por estar de vacaçóns, como persoa de bem, senom por estar currando cum artigo que tenho que apresentar num par de semanas num congresso. Bom, em realidade levo trabalhando só ums dias, e antes si tívem vacaçóns, ainda que nom todas as que me faziam falha. E estivem/estou enfermo, tivem visitas, saim do pais... Em fim, pretextos, pretextos.
Bom, todo isto pra dizer que cando tenha um anaco, xa postearei algo de interesse, ou pelo menos algo melhor cá isto.
Mentres, saudos, queridos leitores, e feliz volta à realidade.


Irónicamente, tengo el blog abandonado no por estar de vacaciones, como persona de bien, sino por estar chambeando con un artículo que tengo que presentar en un par de semanas en un congreso. Bueno, en realidad llevo trabajando sólo unos días, y antes sí tuve vacaciones, aunque no todas las que me hacían falta. Y estuve/estoy enfermo, tuve visitas, salí del país... En fin, pretextos, pretextos.
Bueno, todo esto para decir que cuando tenga un ratito, ya postearé algo de interés, o por lo menos algo mejor que esto.
Mientras tanto, saludos, queridos lectores, y feliz vuelta a la realidad.